Saturday, 29 June 2013

Nasaan ang aking Green Bus?

Tatapusin ko ang oras, araw, at buwan na ito sa ganitong kaganapan. Ganito ang uwian tuwing hapon, ganito ang pagluluksa at pagdiriwang, ganito ang katahimikan at kalungkutan, ganito ang kontradiksyon, ang pag-ibig, ganito ang lahat-lahat tungkol sa akin at sa iyo. ### 


Wednesday, 26 June 2013

Langit

















Iniisip ko,
sana’y tayo’y mga ulap na kailanman ay
hindi mawawala.
Lagi lang tayong nakadungaw sa kalawakan, at hinihintay lagi
itong init ng umaga at lamig ng magdamag.
Hindi nangangamba kung magbago man itong daigdig pagka’t lagi,
lagi tayong naririto sa ating kinaroroonan. Nag-aabang o naghihintay, at tiyak na hindi magmamaliw.
Nakatitig sa isa’t isa. Tahimik man ay siguradong isinasambit lagi sa hangin ang mga katagang
‘minamahal kita.’ Hindi magwawakas sa paglimot. ###  

Wednesday, 19 June 2013

Ang kalungkutan ayon kay Bon Iver

Madaling-araw na noong ipinarinig niya sa akin mula sa kabilang linya ng telepono ang kanta. Hindi ko maintindihan 'yung lyrics. Pero sabi ko, 'uy ang saya naman niyan.'

'Yun na 'yung huling usap namin tungkol sa mga paborito niyang kanta. Sabi nya, para sa akin daw 'yun. Naalala ko lang, pinakinggan ko ulit at binasa ang lyrics. 


###


Thursday, 13 June 2013

Sa Vergara Alley











Tumingala ako sa langit. Umaambon ng kalungkutan.
Binabasa nito paunti-unti ang aking pisngi, pilik-mata, labi at buhok at palad at mga bubong, ang daanan.
Naninilaw ang paligid. Pakupas itong alaala. Katulad noong minsang humingi ako ng sigarilyo sa’yo, dito rin, sa ilalim ng streetlight, may pamamaalam, di tiyak na distansya, di tiyak na muling pagkikita, na laging sumasagi sa aking nalulungkot na isipan.
Napakakipot ng eskinita ng Vergara ngunit lubhang malawak ito para sa aking pag-iisa.###

Saturday, 1 June 2013

Flashback

'Yung may scene sa isip mo na paulit-ulit. 

Dapithapon


May pelikulang ipinapalabas sa langit. Nagsisiliparan ang liwanag. Nag-uunahan ang mga larawan.
Tumigil saglit ang lahat ng nasa labas ng kani-kanilang bahay. Tumigil ang magbabalot sa paghiyaw. Sumilip si Aling Tinay mula sa bintana ng kanyang tindahan. Ang mga nagkakape’t naninigarilyo sa labas ng call center ay natigil. Lahat ng nasa Vergara Alley ay tumingin sa langit. Naantala pansamantala ang daigdig.
Lahat sila nalungkot. Lahat sila nangulila.
Nakalimutan na nilang umibig sa mahabang panahon.###