Niyakap niya ang anak na kanina pa umuubo’t natutulog.
Malakas na kasi ang ulan at hangin sa labas. Hapon pa lamang ngunit tila tumutulay sa
hating gabi ang buong daigdig.
Alam niyang kailangan nilang lumikas ngunit hindi niya
maiwan ang tanging tahanang uuwian ng kanyang asawa na hindi pa umuuwi mula sa
trabaho.
Sa loob ng kanilang barung-barong, maririnig ang dasal niya na siya na ring oyayi sa anak na may sakit. Ito ang kanyang pag-asa.
“Mawawala rin
itong bagyo.”
Ang sabi sa TV kinabukasan, pinulbos ng bagyo ang kalawakan ng Tacloban. ###
Ang sabi sa TV kinabukasan, pinulbos ng bagyo ang kalawakan ng Tacloban. ###