Ang iyong pangalan,

Naiguhit ko na ang lahat konstelasyon sa kisame. Hindi pa natatapos ang ulan. Hindi pa nagpaparamdam ang mga panaginip.

Pumapasok na ang lamig. Anong pangamba? Anong pananahimik?  

Haharap sa kaliwa. Magdarasal. Mangungumpisal. Babaluktot. Naninigas na ang mga paa ko. Maikli lagi ang kumot sa tuwing iniisip kita, kapag hindi matapos-tapos ang magdamag at ang tag-ulan.### 030512

Sa Natonin, Mt. Province

Sa Natonin, ang kabundukan ay dagat.
Ang mga dausdos ay alon na lumulukso patungo
sa iyong paanan.

Natatanaw kita sa mga payew na humahati
sa dibdib na kaluntian
na siyang binabagtas rin ng iyong mga paa
ang kurba
ang linya
ang hiwaga
ang payew
ang kabundukan.

Sa Natonin, ang ulan ay pangangamusta
itinatangay ang mapulang kulay ng mga idinurang momma,
sa pintuan na pinagpapanaugan ng mga bumabalik,
sa sulok-sulok na tagpuan
ng mga naghihintay
at naghahanap.

Sa Natonin, ang gabi ay mahabang biyahe
patungo sa iyo
patungo sa pusod
ng katahimikan,
o mga gabing para sana sa mahimbing na tulog,
at mahabang panaginip,
mga sandaling hinuhuli kita
sa aking isipan.

###

08/10/2009

Kagabi ako'y nanaginip

Naliligaw daw tayo’t
naghahanap ng bahay sa isang kalyeng
hindi natin alam.

Tumingila tayo sa langit.
Humingi tayo ng tulong, nanalangin.
Humingi tayo ng ulan.

Humingi ng pagkulimlim sakaling maisip natin kung
saan tayo nagmula, baka sa pagkaaligaga’y
maituro ng paa ang patutunguhan,
ngunit pinagmasdan lang natin ang dumating na ambon.

Dumampi ito sa ating balat.
tinitigan kita at doon ko naramdaman ang matinding
pangungulila, 

pagkabalisa at pagkawala.

Tayo’y nasa sangandaan pa ring hindi natin nakikilala.### 09/15/11

Pagbabalik

May ipinapaala sa akin itong bagyo’t ulan.

Kahapon, rumaragasa sa labas ng opisina ang tubig-ulan. Mabuti na lang at hindi katulad ng Maynila dito na binabaha kaunting kembot lang ng ulan.

Wala akong payong. Wala akong kapote. At walang balak tumila itong ulan.

Nakatitig lang ako sa daan (highway tapat ng opisina) habang ang ibang katrabaho ko’y paalis na at pauwi. Naisip kong magkape sana muna sa labas, pampainit bago umuwi ng boarding house pero wala nga akong payong.

“Magdala ka kasi ng payong” sabi ng isang katrabaho ko na noong una’y nagtatanong kung makikisabay  akong papuntang SM. Tumanggi ako at ngumiti.

Matagal ko nang hindi naririnig ang ganoong paalala. Kinalkal ko ang bag ko para mahanap ang cellphone ko. Tinawagan ko si Mama.

Mang, kumusta kayo ditan?*

###

*(Ilocano) Mang, kumusta na kayo diyan? 

Tungkol sa Ulan

"Ginalugad ng ulan ang mga
kalye ng ating memorya.
Muling binasa ang mga
Lansangang hindi na
Natin nilalakaran.
May panghihimagsik ang
Pagbabalik sa akin,
May panunuyo ang iyo."
- Mga PS sa Ulan

"Ganito ka nakikipag-usap sa akin.
Nag-uunahang patak
ang mga salitang
hindi masabi-sabi."
- Ulan sa Sunshine Park

###

Ulan sa Sunshine Park

Tila binibilang mo ang ulan

habang pinagmamasdang maipon
ang tubig sa ating paanan.

Ganito ka nakikipag-usap sa akin.

Nag-uunahang patak
ang mga salitang
hindi masabi-sabi.

Aalis ka.
Magsisindi ako ng sigarilyo.

Ganito tayo namamaalam.

Dito sa liwasan, kabisado ko
ang lugar kung saan ka
uupo’t tatahimik,
kung saan ka seryoso’t
nagagalit.

Ang Sunshine Park
ang kanlungan ng lahat
ng alam ko tungkol sa iyo,
ang hindi mabilang
at hindi maalalang
mga alaala.

Sa ganitong paraan ako nagbabalik
sa ating tagpuan
at sa iyo.###

Mga PS sa Ulan

I.
Tila salita ang tunog ng mga patak ng ulan
sa bubong at sa kalsada.
Pinupuno nito ang isipan ko.
Agos.
Umaagos ang mga salita
mula tenga tungong labi.
Sa paglabas ng unang salita,
Napulupot ang lambot ng dila.
Tuluyang nilamon ng mga salita
ng ulan
Ang sarili kong mga kataga.

II.
Ipinangako ng maitim na ulap ang maghapon at mahabang panaginip sa malamig nating mundo.

III.
Sa pagtanaw ko sa bintana,
Gumuguhit sa espasyo na abot tingin
Ang mga ambon.
Wala ka pa,
At kasamang inihugas ng
rumaragasang tubig sa kanal
ang aking katinuan.

IV.
Ginalugad ng ulan ang mga
kalye ng ating memorya.
Muling binasa ang mga
Lansangang hindi na
Natin nilalakaran.
May panghihimagsik ang
Pagbabalik sa akin,
May panunuyo ang iyo.

V.
Bumabalik ang kaalinsanganan
Ng lungsod.
Nahahawi ang mga ulap
sa ating pagitan.

###

Narinig ng Baguio ang tibok ng puso ng ulan

Narinig ng buong Baguio ang tibok ng puso ng ulan.

Ang lahat ay tumanaw sa bintana.

Naghahanap ng mapagpupukulan

ng kaba,

may pagtatampo, 

may pagyayamot,

may pangungulila. 

Katulad din ng rumaragasang 

tubig

mula bubungan

tungo sa kalsada,
nagbabalik ang mga gunitang itinago ng 
pagmamadali at pag-aabala. 

Ang lahat ay tumigil at nagmasid. Tinakpan ng dilim ang langit. 

###