"Ginalugad ng ulan ang mga
kalye ng ating memorya.
Muling binasa ang mga
Lansangang hindi na
Natin nilalakaran.
May panghihimagsik ang
Pagbabalik sa akin,
May panunuyo ang iyo."
- Mga PS sa Ulan
"Ganito ka nakikipag-usap sa akin.
Nag-uunahang patak
ang mga salitang
hindi masabi-sabi."
- Ulan sa Sunshine Park
###
Showing posts with label Sunshine Park. Show all posts
Showing posts with label Sunshine Park. Show all posts
Thursday, 1 August 2013
Monday, 27 May 2013
Ulan sa Sunshine Park
Tila binibilang mo ang ulan
habang pinagmamasdang maipon
ang tubig sa ating paanan.
ang tubig sa ating paanan.
Ganito ka nakikipag-usap sa akin.
Nag-uunahang patak
ang mga salitang
hindi masabi-sabi.
ang mga salitang
hindi masabi-sabi.
Aalis ka.
Magsisindi ako ng sigarilyo.
Magsisindi ako ng sigarilyo.
Ganito tayo namamaalam.
Dito sa liwasan, kabisado ko
ang lugar kung saan ka
uupo’t tatahimik,
kung saan ka seryoso’t
nagagalit.
ang lugar kung saan ka
uupo’t tatahimik,
kung saan ka seryoso’t
nagagalit.
Ang Sunshine Park
ang kanlungan ng lahat
ng alam ko tungkol sa iyo,
ang hindi mabilang
at hindi maalalang
mga alaala.
ang kanlungan ng lahat
ng alam ko tungkol sa iyo,
ang hindi mabilang
at hindi maalalang
mga alaala.
Sa ganitong paraan ako nagbabalik
sa ating tagpuan
at sa iyo.###
sa ating tagpuan
at sa iyo.###
Monday, 20 May 2013
Mga PS sa Ulan
I.
Tila salita ang tunog ng mga patak ng ulan
sa bubong at sa kalsada.
Pinupuno nito ang isipan ko.
Agos.
Umaagos ang mga salita
mula tenga tungong labi.
Sa paglabas ng unang salita,
Napulupot ang lambot ng dila.
Tuluyang nilamon ng mga salita
ng ulan
Ang sarili kong mga kataga.
II.
Ipinangako ng maitim na ulap ang maghapon at mahabang panaginip sa malamig nating mundo.
III.
Sa pagtanaw ko sa bintana,
Gumuguhit sa espasyo na abot tingin
Ang mga ambon.
Wala ka pa,
At kasamang inihugas ng
rumaragasang tubig sa kanal
ang aking katinuan.
IV.
Ginalugad ng ulan ang mga
kalye ng ating memorya.
Muling binasa ang mga
Lansangang hindi na
Natin nilalakaran.
May panghihimagsik ang
Pagbabalik sa akin,
May panunuyo ang iyo.
V.
Bumabalik ang kaalinsanganan
Ng lungsod.
Nahahawi ang mga ulap
sa ating pagitan.
Tila salita ang tunog ng mga patak ng ulan
sa bubong at sa kalsada.
Pinupuno nito ang isipan ko.
Agos.
Umaagos ang mga salita
mula tenga tungong labi.
Sa paglabas ng unang salita,
Napulupot ang lambot ng dila.
Tuluyang nilamon ng mga salita
ng ulan
Ang sarili kong mga kataga.
II.
Ipinangako ng maitim na ulap ang maghapon at mahabang panaginip sa malamig nating mundo.
III.
Sa pagtanaw ko sa bintana,
Gumuguhit sa espasyo na abot tingin
Ang mga ambon.
Wala ka pa,
At kasamang inihugas ng
rumaragasang tubig sa kanal
ang aking katinuan.
IV.
Ginalugad ng ulan ang mga
kalye ng ating memorya.
Muling binasa ang mga
Lansangang hindi na
Natin nilalakaran.
May panghihimagsik ang
Pagbabalik sa akin,
May panunuyo ang iyo.
V.
Bumabalik ang kaalinsanganan
Ng lungsod.
Nahahawi ang mga ulap
sa ating pagitan.
###
Subscribe to:
Comments (Atom)